สิ่งทั้งปวงไม่ควรยึดมั่นถือมั่น

จาก swtblog.multiply.com/journal/item/16/16

ตอนนี้ผมกำลังเป็นเท้าใหม่หัดเดินจงกรมอยู่
ที่ว่าเป็นเท้าใหม่ ก็เพราะหยุดเดินจงกรมไปตั้ง ๘-๙ ปีเลย
เพราะก่อนหน้านี้เดินแล้วไปเพ่งกายเพ่งจิต
ซึ่งเป็นการเดินที่ผิด ผิดจนเครียด ผิดจนหนักตื้อไปหมด
แม้หลังจากดูจิตเป็นแล้ว พอจะเดินจงกรมทีไร
ก็จะต้องมีอันเพ่งไปตามความเคยชินซะทุกที
ลองสังเกตมาตลอด ๘-๙ ปี จึงเพิ่งเห็นว่า
ช่วงนี้จิตเริ่มทิ้งความเคยชินที่ผิด ๆ ลงบ้างแล้ว
ก็เลยพอจะเริ่มกลับมาหัดเดินจงกรมได้กับเค้าซะที

เอาละครับ มาเริ่มเดินจงกรมกันเลยดีกว่า

ช้าก่อน...
ก่อนเริ่มเดินจงกรม สังเกตดูใจตัวเองซิว่า
มีความอยากเดินจงกรมหรือเปล่า
มีความคาดหวังว่าเดินแล้วจิตต้องสงบ
เดินแล้วจิตต้องมีกำลัง ต้องตั้งมั่น อะไรทำนองนี้หรือเปล่า
หลายคนจะมีความอยาก
มีความคาดหวังอะไรทำนองนี้ไม่มากก็น้อย

ใครรู้สึกอยากเดิน รู้สึกคาดหวังผลอะไรอยู่
ก็อย่าเพิ่งเริ่มก้าวเท้าเดิน ทั้งที่ยังอยากยังคาดหวัง
ให้หัดดูจิตที่มีความอยากก่อน ให้หัดดูจิตที่มีความคาดหวังก่อน
พอรู้สึกว่าความอยาก ความคาดหวัง เบาบางลง
หรือหายไปแล้ว จึงเริ่มเดินได้นะครับ
อันนี้เป็นเทคนิคของการเดินจงกรมที่สำคัญมาก
ถ้าพลาดไปเริ่มเดินทั้งที่มีความอยาก มีความคาดหวังครอบงำจิต
ก็จะพลาดไปติดเพ่งเอาง่าย ๆ แบบที่ผมพลาดมาแล้วนั่นเอง

ก่อนเริ่มเดินก้าวแรก...
ให้ยืนรู้สึกตัวสบาย ๆ ก่อน อย่าพรวดพราดเริ่มก้าวเท้าเดิน
ยืนรู้สึกตัวสบาย ๆ ก่อน แล้วจึงเริ่มก้าวเท้าเดิน

เดินท่าไหนดีละ?...
ให้เดินด้วยท่าทางที่สบาย ๆ
(เราจะเดินจงกรม ไม่ใช่ย่องจงกรมนะครับ)
ถ้าชอบเดินเอามือไปจับกันไว้ข้างหลัง ก็เอาไว้แบบนี้
ถ้าชอบเดินเอามือมากุมไว้ข้างหน้า ก็เอาไว้แบบนี้
ถ้าจะเดินกอดอก เดินล้วงกระเป๋า หรือเอามือไว้อย่างไร
แม้แต่จะเปลี่ยนท่าทางสลับไปมา
หรือเดินแบบไร้ท่าทางที่ตายตัว ก็ได้ตามใจชอบเลยครับ


ต้องเดินช้าหรือเร็ว?...
อันนี้ต้องทดลองดูเองครับ
ทดลองเดินช้าก่อนก็ได้ หรือจะทดลองเดินเร็วก่อนก็ได้
ถ้าเดินช้าแล้วรู้สึกอึดอัด เคร่งเครียดไป ก็เดินให้เร็วขึ้น
ถ้าเดินเร็วแล้ว รู้สึกใจจะลอยๆ ก็ให้เดินช้าลง
เดินช้า เร็ว ประมาณไหนแล้วรู้สึกได้ว่า
เดินแล้วใจสบาย ๆ ไม่เคร่งเครียด ไม่ล่อยลอยเกินไป
ก็ให้เดินช้า เร็ว ประมาณนั้นแหละครับ

ต้องเดินไปกลับ หรือเดินวนไปเรื่อย ๆ?...
อันนี้ก็แล้วแต่สถานที่จะเอื้ออำนวย
หรือจะเอาแบบที่ชอบก็ได้ครับ
แต่ถ้าเดินวนไปเรื่อย ๆ ขอแนะนำว่า
ให้มีตำแหน่งหยุดยืนเป็นระยะ ๆ
เพราะตรงที่มีการหยุดยืนนี่เอง
ที่จะเป็นจุดที่จิตจะกลับมามีสติได้ง่าย หลังจากที่เผลอไป
ส่วนการเดินไปกลับ จะมีจุดที่ต้องหยุดยืนก่อนกลับตัวอยู่แล้ว
และควรใช้ระยะทางเดินที่ไม่ยาวเกินไปนะครับ
คือถ้าตอนหัดเดินใหม่ๆ แล้วเดินเป็นระยะทางที่ยาวเกินไป
ก็จะเดินแบบไม่มีสติหรือเผลอนานเกินไป

เดินแล้วต้องดูอะไร ต้องรู้อะไร?...
ก็ให้รู้ร่างกายที่กำลังเดินซิครับ
รู้นะ ไม่ใช่เพ่งจ้องจนเคร่งเครียด
รู้แบบสบาย ๆ นุ่มนวล
แล้วก็ ไม่ฝืน ไม่บังคับจิต ถ้าจิตจะคิดก็ให้คิดได้ตามปกติ
ถ้าจิตจะเผลอ-ลืมกาย แล้วไปมอง ฟังเสียง สนใจสิ่งอื่น
ก็ให้จิตเผลอไปได้ ให้จิตลืมกายไปได้
ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องกลัวนะว่า จะเผลอนาน
เพราะจิตที่เผลอไปนั้น จะเผลอไม่นานหรอก
และในจังหวะที่หยุดยืน จิตก็จะกลับมารู้กายได้เองไม่ยาก

ขณะเดินจงกรมก็แค่...
เดินไปรู้สึกไปสบาย ๆ ว่ามีร่างกายกำลังเดินไป
เดี๋ยวจิตก็จะเผลอไป ลืมกายไป
เผลอไปคิดบ้าง เผลอไปมองบ้าง เผลอไปฟังเสียงบ้าง
ซึ่งในขณะกำลังเผลอ จิตจะไม่รู้สึกว่ามีร่างกายกำลังเดิน
หรือถ้ารู้สึกก็ไม่ชัด รู้แบบเบลอๆ มัวๆ
พอเผลอไปเดี๋ยวก็จะ รู้ว่าเผลอไป
พอรู้ว่าเผลอไป ก็เริ่มมารู้สึกว่ามีร่างกายกำลังเดินใหม่
เดินไปรู้สึกว่ามีร่างกายกำลังเดิน สลับกับรู้ว่าเผลอไป ...เท่านี้เอง

ข้อสังเกต!...
๑. ถ้าเดินแล้วเครียด แน่น จุก อึดอัด แสดงว่า เพ่งมากไปแล้ว
ให้หยุดพักก่อน พอหายเครียด หายแน่น หายเพ่งแล้ว
ก็ค่อยกลับเริ่มต้นใหม่ อย่าฝืนเดินไปทั้งที่เพ่ง
เพราะถ้าฝืนเดินแล้วไม่หายเพ่ง ก็จะกลายเป็นเพ่งเคยชิน
แล้วจะไม่ได้ประโยชน์อะไรจากการเดินจงกรม
แย่หน่อยก็แบบผมเองที่เพ่งจนชิน
กว่าจะเลิกเพ่งก็เสียเวลาไปตั้งหลายปีทีเดียว

๒. ถ้าเดินแล้ว เกิดรู้สึกว่าร่างกายมีแค่เท้า มีแค่ขา
มีแค่ตัว หรือมีแค่ส่วนเดียว ไม่รู้สึกว่ามีส่วนอื่นๆ อยู่ด้วย
เช่นมีแต่ตัว ไม่รู้สึกว่ามีหัว ก็แสดงว่า จิตไหลไปแช่ที่จุดใดจุดหนึ่ง
ก็ให้ทราบด้วยว่า การเดินแบบนี้อาจพลิกไปเป็นสมถะได้
แต่ไม่ใช่การเดินเพื่อมีสติรู้กายรู้ใจแบบวิปัสสนา

ต้องเดินนานแค่ไหน?...
เรื่องเวลานี่ ใครจะตั้งใจเดินนานสักกี่นาที ก็ตามสบายเลยครับ
แต่อย่าตั้งเวลาไว้นานเกินไปนะครับ
เพราะถ้าเดินไม่ไหว ก็จะบั่นทอนกำลังใจตัวเองซะเปล่าๆ
หรือจะเริ่มสัก ๕ นาที ๑๐ นาที ก่อนก็ได้ครับ
ส่วนวันไหนเดินแล้วมีสติบ่อย จะเดินมากกว่าที่ตั้งเวลาไว้ก็ได้
หรือพอเดินชำนาญแล้วจะเพิ่มเป็นกี่นาทีก็ได้เลยครับ

เอ้า...ใครจะหัดเดินจงกรมแบบเท้าใหม่หัดเดิน
ก็ลงเท้าเริ่มหัดเดินกันได้เลยครับ

จาก หนุ่มเมืองจันทร์ ฟาสตฟูทธุรกิจ มติชนสุดสัปดาห์ 20-26 สค 53

ตันเคยถามพ่อว่าทำไมยังต้องให้เรียนดีดลูกคิดด้วยทั้งที่ตอนนั้นมีเครื่องคิดเลขแล้ว พ่อเขาสอนว่า "เจ๊กลีเม้ง แป๊ะลี่ธง" ...เข้าใจหลักการเดียวอีกร้อยเรื่องเข้าใจหมด

เครื่องคิดเลขอาจทำให้เราหาคำตอบได้อย่างรวดเร็วแต่เครื่องคิดเลขไม่ได้สอนหลักการคำนวณ

หลักการทำธุรกิจของตันก็เหมือนท่องสูตรลูกคิด ขอเพียงเข้าใจหลักการ ธุรกิจอะไรก็ทำได้ทุกอย่าง

หลักธุรกิจของตันไม่มีสูตรแต่มีหัวใจ

หัวใจของธุรกิจของตันคือเอาใจเขามาใส่ใจเรา

หลักคือ"เข้าใจลูกค้า" ทายใจลูกค้าให้ถูกว่า ชอบอะไร

เคมเปญ ไปแต่ตัวทัวร์ยกแก๊ง ตันคิดอย่างละเอียดทุกขั้นตอนเรื่อง ความรู้สึกของคนอยากไปต่างระเทศ

คนไม่เคยไปต่างประเทศ แค่เจอขั้นตอนการทำพาสปอร์ตหรือขอวีซ่อก็กลัวแล้ว 

ตันให้บริษัททัวร์จัดการให้ทุกอย่าง

ไม่มีเงินมากรุงเทพ ก็จ่ายให้

ไม่มีเงินช๊อปที่ญี่ปุ่นก็จ่ายให้

ทายใจลูกค้าถูก แก้ปัญหาให้ลูกค้าได้แคมเปญนี้จึงประสพความสำเร็จอย่างสูงทั้งที่ใช้เงินน้อยกว่ามากกว่าแคมเปญรวยฟ้าผ่า

หลังจากที่หายหน้าหายตาไปตั้งแต่ต้นปีเพราะไปเปิดร้านอาหารตรงหน้า ม.หอการค้ามาครับเจ้งไม่เป็นท่าหมดเงินไปหลายแสนเงินเก็บไม่เหลือเลย  แม้ว่าจะแทบหมดตัวแต่ก็ได้บทเรียนอะไรมาเยอะเลยทีเดียว ผมว่าถ้าคิดจะทำธุรกิจส่วนตัวสิ่งที่คุมยากที่สุดคือเรื่องคนครับ เพราะต่างคนก็ต่างความคิดความคิดไม่เหมือนแม่งก็ทะเลาะกันอีก สิ่งที่เป็นที่พึ่งทางใจมากที่สุดคือธรรมะของพระพุทธเจ้ามีสติรู้กายรู้ใจลงในปัจจุบันไป อารมณ์เกิดพอมีสติเห็นอารมณ์อารมณ์มันก็ดับของมันเอง เลิกเครียดไปเลยครับ 

เงินทองเรื่องเล็กไม่ตายก็หาใหม่ได้ถ้าไม่ท้อถอยไปซะก่อน ภูมิใจนำเสนอธุรกิจใหม่ของผมครับเป็นร้านขายเครื่องดนตรีออนไลน์ plearnmusic เป็นร้านจำหน่ายเครื่องดนตรีไทยและสากล ขิม ระนาด ไวโอลิน วิโอล่า guitar คุณภาพเน้นๆทุกเครื่องเลือกมาเองกะมือ เพราะเครื่องดนตรีจากโรงงานส่วนใหญ่รุ่นเดียวกันแม้ภายนอกจะเหมือนกันกันแต่คุณภาพเสียงไม่เท่ากันครับมีตั้งแต่เลวร้ายจนดีโคตรๆต้องอาศัยฝีมือและประสพการณ์การเลือกเฟ้นนิดนึง ส่วนเรืองราคาก็หายห่วงเป็นราคามิตรภาพได้ค่ารถไปซื้อไม่เจ็บตัวก็เอาแล้ว ส่วนที่บ้านก็เปิดบ้านสอนดนตรีเน้นคุณภาพอีกเช่นกันเล่นไม่ได้ไม่ให้กลับบ้าน555

พิเศษสำหรับลูกค้าผู้มีอุปการะคุณที่อ่านจากหน้านี้เวลาโทรมาสั่งของให้บอกว่ามาจากบล็อกvalue.exteen.com ลดราคาสินค้าให้ 10%  ทุกรายการครับ 

พบกันที่ plearnmusic.shopup.com ครับ

edit @ 18 Aug 2010 10:51:14 by phat